Badanie pulsu

Mniej doświadczony akupunkturzysta poprzestaje na sześciu zasadniczych pulsach – trzy na każdym nadgarstku. Każdy z tych punktów inne ma znaczenie przy nacisku słabym, inne znowu przy głębokim. W ten sposób otrzymamy 12 pulsów zasadniczych: lewy nadgarstek obejmuje puls prawy nadgarstek obejmuje puls powierzchniowy głęboki powierzchniowy głęboki jelito cienkie pęcherzyk żólc. pęcherz serce wątroba nerki płuca śledziona krążenie, seks jelito grube żołądek aparat termiczny

Badaniu pulsu towarzyszy specjalny ceremoniał, a mianowicie : pacjent musi przedtem wypocząć w pozycji leżącej na wznak w kompletnym bezruchu, przynajmniej 15 minut. Następnie lekarz siada obok po jego lewej stronie, zwrócony kolanami w kierunku stóp. Lewą dłonią ujmuje rękę pacjenta, unosząc ją zgiętą w łokciu. Opuszki drugiego, trzeciego i czwartego palca dłoni prawej wyczuwają pulsy. Po zakończeniu badania lekarz odwraca się w stronę przeciwną, tak aby jego kolana skierowały się w kierunku głowy pacjenta i powtarza badanie dłonią lewą. Po dokonaniu tych czynności lekarz przechodzi na drugą stronę pacjenta i znowu bada pulsy kolejno obu dłońmi. Najpierw ucisk palców winien być lekki, powierzchowny, następnie coraz silniejszy, głęboki. Tą metodą notujemy 6 pulsów na ręce lewej i tyleż pulsów na ręce prawej.

Przy powierzchownym ucisku nadgarstka, nawet bez wprawy, łatwo zauważyć zmienność pulsu. Gdy zwiększamy stopniowo ucisk, różnice te wystąpią wyraźniej. Tak na przykład pacjent z owrzodzeniem dwunastnicy wykaże zmiany w pulsie dłoni prawej przy głębokim ucisku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>