Historia akupunktury

Trudność takich badań polega na tym, że spostrzeżenia nie są dla wszystkich jednolite. Wprost przeciwnie, bywają znaczne indywidualne odchylenia w obie strony. Jeżeli puls dłoni prawej jest silniejszy niż lewej, to znaczy, że Jang ( + ) dominuje i odwrotnie.

Historia akupunktury zaczęła się podobno od nakłuwania ostrymi kamykami, zwanymi Ban-szi, i przypiekania rozpaloną hubą kory brzozowej lub czosnkiem. Te przypiekania (Moksy) działały tak świetnie, że leczono nimi nawet gruźlicę. Metoda ta stała się niegdyś modna także w Europie, przetrwała też w różnych formach do XX wieku. Jeszcze do niedawna stosowano u nas,, za poradą profesora Paquelina, przypalanie kikutów pooperacyjnych kautery- zatorem. W Chinach też, obok nakłuwania zwykłego, stosuje się do dziś przyżeganie wymaga ono szczegółowego wyszkolenia i zręczności. Sztuka polega na tym, aby wytworzone pęcherzyki naskórka wypełnione surowicą nie pękały, umożliwiając wchłanianie surowicy przez organizm. Jest to więc jak gdyby znana w naszej medycynie metoda auto- seroterapii. Daje ona czasem dobre rezultaty w rozmaitych schorzeniach, takich jak: gościec stawowy, różne ne- wralgie oraz nadciśnienie.

Akupunktura stanowi podstawę dzisiejszej medycyny chińskiej. Pierwszy podręcznik o niej zjawił się już 200 lat przed naszą erą. Podręcznik nie byle jaki, bo 18 tomów liczący, o znaczącym tytule Chuangti Nejtsing, co znaczy: „O Przyrodzie i o Życiu”. W podręczniku tym figuruje specjalny rozdział pod tytułem „Leczenie”, w nim szczegółowo się omawia doświadczenia lekarzy chińskich na przestrzeni 2000 lat. Mimo woli nasuwa się pytanie: dlaczego nic o tym nie wiedzieliśmy? Wszakże w tymże podręczniku autorzy już wtedy nauczali najdrobniejszych szczegółów anatomii i fizjologii, stawiali fenomenalnie trafne diagnozy. W roku 1026, czyli na początku XI wieku, kiedy medycyna nasza wykluwała się dopiero z najprymitywniejszych powijaków, ukazało się inne sześciotomowe dzieło traktujące o akupunkturze, z dokładną topografią punktów nakłucia odpowiadających anatomicznej budowie ciała. Dla lepszego zaś, wizualnego poznania przedmiotu odlano z brązu dwa naturalnej wielkości manekiny ludzkie, na nich naniesiono linie i kropki odpowiadające wymogom akupunktury.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>