Uniwersalne środki roślinne

Hahnemann głosił, że to, co nazywamy chorobą, jest tylko załamaniem się psychicznym, chwilowym osłabieniem odporności pod wpływem jakiegoś błędu w normalnym biegu życia. Tym błędem może być w równej mierze przeziębienie lub przejedzenie się, jak i szok nerwowy, niepokój, wyczerpanie. Z momentem, gdy napięcie siły życiowej (vigor) osłabło, wiele czynników wrogich podniosło głowy i ruszyło do ataku. Bakterie, które normalnie nosimy w sobie, teraz nagle stają się jadowite, gruczoły przestają pracować, nerki przestają filtrować. I rzeczą najważniejszą dla lekarza ho- meopaty staje się wykrycie tego najpierwotniejszego powodu załamania się organizmu, a nie leczenie symptomów. Przy trafnym zastosowaniu leku wystarczy jego najmniejsza drobina. Zwykle przyjętą dotychczas dozę lekarstwa rozcieńczano teraz stokrotnie, a przy podawaniu pacjentowi jeszcze raz rozcieńczano. Utarło się przekonanie, że korzystniej jest podawać leki w małej koncentracji, ale częściej, niż większą dawką jednorazowo. Wszystkie eksperymenty Hahnemann wypróbował najpierw na sobie. Zasadą jego było, że chorobę należy przestudiować i zrozumieć, a nie tylko zwalczać. Trzeba leczyć pacjenta, a nie tylko jego chorobę. W ostatnich latach społeczeństwo, zmęczone wielce skomplikowanymi receptami alopatii, zwraca zdaje się wzrok do bardziej logicznej i prostej homeopatii.

Na zakończenie tego rozdziału podam jeszcze kilka środków roślinnych „uniwersalnych”, które podobno czynią cuda i co najdziwniejsze, nie wchodzą wcale do spisu płatków kwietnych doktora Bacha ani też nie dzielą się na homeopatyczne mikrodawki. Co to za cuda? Wyliczę je wg popularności i powszechności użycia:

– 1. Żeń-szeń, mongolski korzeń.

– 2. Aloes – z rodziny kaktusów.

– 3. Bursztyn – zwłaszcza polski (ongiś – żywica!).

– 4. Huba brzozowa – zwłaszcza z lasów białostockich, augustowskich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>